image desciption
Home / Chantal (24)

Chantal (24) oud-jongere

“Blij dat ik weer goed contact heb met mijn ouders”

Chantals ouders hadden grote problemen waardoor ze al op haar tiende uit huis werd geplaatst. Na een tocht langs jeugdzorginstellingen, crisisopvang en zelfs een jeugdgevangenis kwam ze terecht bij OG Heldringstichting. “Een gesloten groep was op dat moment het beste voor mij. Ik heb daar echt kunnen werken aan een betere toekomst voor mezelf. Ook met mijn ouders heb ik weer goed contact, al blijft het soms lastig.”

Scheiding ouders

Chantal vertelt: “Op mijn vijfde scheidden mijn ouders. Mijn vader nam mij en mijn oudere zus mee, we moesten bij hem gaan wonen. Mijn moeder maakte daar geen drama van, ze had in die tijd de handen vol aan haar eigen problemen. De Raad voor de Kinderbescherming kwam erbij en deed onderzoek naar de situatie. Beide gezinssituaties waren niet ideaal, maar mijn zus en ik mochten toch bij mijn vader wonen. Hij had inmiddels een nieuwe vriendin, dus we kregen er een stiefmoeder en stiefzusjes bij. Met mijn zus ging het niet goed. Ze kreeg gedragsproblemen, had contact met oudere mannen en werd uit huis geplaatst. Vanaf die tijd kwam er ook een gezinsvoogd en gezinsmaatschappelijk werker in ons gezin.

Gezinsgroep

Een tijdje leek het goed te gaan, tot mijn vader vanwege een zedenmisdrijf in de gevangenis terecht kwam. Ik was 10 en werd uit huis geplaatst. Er werd een persoonlijkheidsonderzoek bij me afgenomen en ik kwam in een gezinsgroep terecht. We woonden met zijn tienen onder begeleiding in één huis. Dat vond ik wel oké, want er was een heel huiselijke sfeer. Maar helaas ging het daar mis, ik werd misbruikt door een jongen op de groep. Ik veranderde van een spontaan iemand in een boos meisje dat iedereen op afstand hield. Ik liep ook steeds vaker weg.

Jeugdgevangenis

Toen mijn vader vrijkwam, mocht ik weer bij hem wonen, maar dat mislukte. Waarschijnlijk omdat ik niet meer de oude Chantal was. We maakten veel ruzie en dat liep uit de hand. Daarna ging ik van crisisplaatsing naar crisisplaatsing. Achteraf gezien was ik ontzettend in de war. Ik bleef maar weglopen en liet mensen dan niet weten waar ik was. Ze wisten niet wat ze met me aan moesten en zo kwam ik in een jeugdgevangenis terecht. Daar zat ik tussen criminelen, waar ik echt niet thuis hoorde! Ik heb me daar zo eenzaam gevoeld. Het was echt wachten op een plek bij OG Heldringstichting.

Gesloten jeugdzorg

Uiteindelijk kon ik bij OG Heldringstichting terecht, in een gesloten groep voor meisjes. JeugdzorgPlus noemen ze dat. In het begin heb je weinig vrijheid, ze willen namelijk niet dat je weer wegloopt. En ze willen je ook beschermen tegen jezelf. Het is dus eigenlijk voor je eigen bestwil. Ik voelde me best wel veilig daar. Met goed gedrag kon je meer vrijheid verdienen en andere beloningen. Bijvoorbeeld door te laten zien dat je goed kon omgaan met eigen verantwoordelijkheid en regels. De manier van belonen sprak mij wel aan. Die was voor iedere jongere anders. Ik verdiende bijvoorbeeld mijn eigen goudvissen door mijn kamer netjes te houden. Als dierenvriend vond ik dat wel grappig.

“Ik heb leren praten over de dingen waar ik mee zit.”

Therapie en training voor jongeren

Bij OG Heldringstichting kreeg ik ook therapie en training, speciaal voor jongeren. Ik deed de Sociale vaardigheidstraining, Beauty and the Beast, Budgettraining en Creatieve therapie. Daar heb ik veel van geleerd: ik ben weerbaarder geworden, kan mijn grenzen beter aangeven en beter met geld omgaan. Ook heb ik leren praten over de dingen waar ik mee zit. Over mijn verleden bijvoorbeeld. Opkroppen heeft toch geen zin, dan worden het spoken in je hoofd.

Fasehuis in Nijmegen

Op mijn 16e bleek dat ik niet meer terug naar huis kon. Ik kon wel door naar een fasehuis in Nijmegen waar ze jongeren voorbereiden op zelfstandig wonen. Maar nog niet meteen. Eerst verhuisde ik bij OGH naar een andere behandelgroep om alvast te wennen aan de zelfstandigheid en de prikkels en verleidingen van de buitenwereld. Ik ging daar natuurlijk op m’n bek en dan bedachten ze altijd wel een toepasselijke straf voor mij. Toen ik een keer stiekem op m’n kamer had gerookt, moest ik een film over de Schipholbrand kijken en daarna voorlichting geven aan mijn groepsgenoten. Sindsdien snap ik echt wel de risico’s!

Gezinsmaatschappelijk werk

De gezinsmaatschappelijk werker van OG Heldringstichting hielp mij met het organiseren en voorbereiden van mijn verhuizing naar het fasehuis. Hij leerde me hoe ik goede keuzes voor de toekomst kan maken. En hij hielp mij ook om weer contact te krijgen met m’n vader. Dat wilde ik graag, maar ik wist niet hoe ik dat moest aanpakken. Hij bezocht ook mijn moeder en gaf haar tips en tricks om haar leven beter te kunnen ordenen. Doordat OG Heldringstichting ook aandacht besteedde aan mijn ouders, heb ik nu met allebei weer goed contact. Ook al blijft het soms lastig, toch ben ik er heel blij mee. Het blijven je ouders, ondanks alles wat er is gebeurd.”

 

“Ik ging natuurlijk op mijn bek en dan bedachten ze altijd wel iets toepasselijks”.

image description

Wil je meer weten over gesloten behandeling?

Altijd up to date?

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Schrijf je in!